Always, Already

Çoğu eserimde, üretildikleri döneme ait duygularımın izini sürebiliyorum. Ancak bu eser bambaşka bir yerde duruyor. Bu tablodaki arka plan hamileliğim sırasında yapıldı ve öne yansıyan ışık hüzmesini oğlum henüz bir aylıkken oluşturdum. Bu nedenle, ”Motherhood” başlığı bir süre kaçınılmaz gibi göründü.

Yine de, bu renk cümbüşünün içinden doğan ışık için ”Always, Already” ismi çok daha derin bir karşılık buldu bende. Bu ifade, aslında hiç bir zaman yok olmamış—ancak yeni fark edilmiş olana işaret ediyor. Başlangıcı olmayan, fakat kendini açığa vuran bir varlık hâline. Bir anne-çocuk ilişkinin hissettirdiği gibi…

Bu ifade aynı zamanda daha geniş bir felsefi geleneğe de gönderme yapıyor; özellikle Martin Heidegger düşüncesinde “always already”, farkındalıktan önce gelen bir varoluş durumunu ima eder—tanıdığımız şeyin, bir anlamda, zaten her zaman orada olduğunu öne sürer.

In most of my works, I can trace the emotions of the time in which they were made. Yet this piece stands somewhere else entirely. The background pattern was made while I was pregnant, and I created the beam of light when my son was just one month old. For this reason, the title Motherhood once felt inevitable.

And yet, for the light born within this field of color, Always, Already resonated more deeply. It speaks to something that was never absent—only unnoticed. A presence that does not begin, but reveals itself.

The phrase itself echoes a longer philosophical lineage, most notably in the thought of Martin Heidegger, where “always already” gestures toward a condition of being that precedes awareness—suggesting that what we come to recognize has, in some sense, always been there.